غزل ۳۷۶۴ - صباح مستی و شام خمار می گذرد

صباح مستی و شام خمار می گذرد
خوشی و ناخوشی روزگار می گذرد ۱

اگر ز شش جهت آیینه پیش رو دارم
ز هفت پرده چشمم غبار می گذرد ۲

بیا که جوش گل بوسه است روی ترا
مرو که عمر چو باد بهار می گذرد ۳

هر آنچه از پسر ناخلف رود به پدر
ز اهل عصر بر این روزگار می گذرد ۴

همیشه روی تو یک پیرهن عرق دارد
که آب گوهر بر یک قرار می گذرد ۵

به دامن افق آن صبح شوربختم من
که عمر خنده من در خمار می گذرد ۶

بغیر خامه دریانژاد من صائب
که از سر گهر شاهوار می گذرد؟ ۷