غزل ۳۷۷۴ - دمید صبح، هوای شراب باید کرد

دمید صبح، هوای شراب باید کرد
سری برون ز گریبان خواب باید کرد ۱

ز هر نسیم نگردد چو غنچه خندان دل
نفس ز سینه صبح انتخاب باید کرد ۲

برای کسب هوا، گرچه یک نفس باشد
سری ز بحر برون چون حباب باید کرد ۳

ز باده شفقی، رنگ ماهتابی را
جهان فروزتر از آفتاب باید کرد ۴

چو گل گلاب شود ایمن از خزان گردد
به آه گرم دل خویش آب باید کرد ۵

میان شبنم و گل نیست پرده ای در کار
چرا ز چشم تر ما حجاب باید کرد؟ ۶

به آه سرد شود هرچه صرف چون دم صبح
ز عمر خویش همان را حساب باید کرد ۷

چو مو سفید شد استادگی گرانجانی است
سفر به روشنی ماهتاب باید کرد ۸

چو نافه صائب اگر خون کنند در جگرت
به کیمیای رضا مشک ناب باید کرد ۹