غزل ۳۷۷۵ - رسید موسم گل ترک کار باید کرد

رسید موسم گل ترک کار باید کرد
نظاره گل روی بهار باید کرد ۱

شکوفه وار اگر خرده زری داری
نکرده سکه نثار بهار باید کرد ۲

اگر ضرور شود صید بهر دفع ملال
تذرو جام و بط می شکار باید کرد ۳

به یاد عمر سبکرو که همچو آب گذشت
نظر در آینه جویبار باید کرد ۴

وصال سوختگان تازه می کند دل را
شبی به روز درین لاله زار باید کرد ۵

شمار مهره گل نیست کار زنده دلان
به جای سبحه نفس را شمار باید کرد ۶

می است قافله سالار عیشهای جهان
به می ز عیش جهان اختصار باید کرد ۷

چو هیچ کار به اندیشه بر نمی آید
چه بر دل اینهمه اندیشه بار باید کرد؟ ۸

کجاست فرصت تعمیر این جهان خراب؟
مرا که رخنه دل استوار باید کرد ۹

جنون و عقل مکرر شده است، راه دگر
میان عقل و جنون اختیار باید کرد ۱۰

ز دوستان موافق جدا شدن سخت است
مشایعت به نسیم بهار باید کرد ۱۱

چو خصم سفله ز نرمی درشت می گردد
ملایمت ز چه با روزگار باید کرد؟ ۱۲

غزال عیش اگر سرکشی کند صائب
کمندش از سر زلف نگار باید کرد ۱۳