غزل ۳۸۱۵ - بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد
که دیده است ز آتش غبار برخیزد؟ ۱

چنین که من شده ام پا شکسته، هیهات است
که گرد من ز ره انتظار برخیزد ۲

اگر به سبزه خوابیده بگذری چون آب
به پیش پای تو بی اختیار برخیزد ۳

فتد ز سیلی باد خزان به خاک چو برگ
ز خاک هرچه به فصل بهار برخیزد ۴

چنین که گرد حوادث ز هم نمی گسلد
چسان ز آینه دل غبار برخیزد؟ ۵

مرا ز خواب گران قد خم برانگیزد
ز زیر تیغ اگر کوهسار برخیزد ۶

مدار دست ز دامان بیخودی صائب
که هرکه مست فتد هوشیار برخیزد ۷