هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج درونی شاعر است که از ناملایمات زندگی و ناامیدیهایش سرچشمه میگیرد. او از نگاه کشنده نرگس، فتنههای فلک، و آه سردی که از سینهاش برمیخیزد سخن میگوید. همچنین، شاعر به ناتوانی در رساندن درد خود به دیگران اشاره میکند و تأکید دارد که اگر کلامش شنیده شود، نالهاش از درد برمیخیزد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و دردهای درونی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و فتنههای فلک ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۳۸۱۹ - به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟
به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟
ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟ ۱
نگاه نرگس نیلوفری کشنده ترست
که فتنه از فلک لاجورد می خیزد ۲
اگر چو صبح کشم آفتاب را در بر
همان ز سینه من آه سرد می خیزد ۳
چو شمع موی سرم آتشین به چشم آید
ز خاک سوختگان سبزه زرد می خیزد ۴
سپهر سفله که باشد که دست من گیرد؟
ز خاک، مرد به امداد مرد می خیزد ۵
خرابی دل ما لشکری نمی خواهد
ز نام سیل ازین خانه گرد می خیزد ۶
نمی رسند به درد سخن سخن سنجان
وگرنه ناله صائب ز درد می خیزد ۷
ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟ ۱
نگاه نرگس نیلوفری کشنده ترست
که فتنه از فلک لاجورد می خیزد ۲
اگر چو صبح کشم آفتاب را در بر
همان ز سینه من آه سرد می خیزد ۳
چو شمع موی سرم آتشین به چشم آید
ز خاک سوختگان سبزه زرد می خیزد ۴
سپهر سفله که باشد که دست من گیرد؟
ز خاک، مرد به امداد مرد می خیزد ۵
خرابی دل ما لشکری نمی خواهد
ز نام سیل ازین خانه گرد می خیزد ۶
نمی رسند به درد سخن سخن سنجان
وگرنه ناله صائب ز درد می خیزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۱۸ - ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد
گوهر بعدی:غزل ۳۸۲۰ - همیشه از دل من آه سرد می خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.