غزل ۳۸۴۱ - جنون من ز نسیم بهار کامل شد

جنون من ز نسیم بهار کامل شد
حذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد ۱

گذشت صبح نشاطش به خواب بیخبری
سیه دلی که ز سیر شکوفه غافل شد ۲

مرا چو نوسفران نیست چشم بر منزل
که از فتادگیم راه جمله منزل شد ۳

قبول خلق شد از قرب حق حجاب مرا
سفیدرویی ظاهر سیاهی دل شد ۴

درآفتاب قیامت عجب که تشنه شود
به آب تیغ تو هر تشنه ای که واصل شد ۵

ز صید زخمی خود نیست بیخبر صیاد
چگونه حسن تواند ز عشق غافل شد؟ ۶

چراغ برق نماند به زیر دامن ابر
مباش امن ز دیوانه ای که عاقل شد ۷

به چار موجه ازان کشتی تو افتاده است
که بادبان تو از دامن وسایل شد ۸

سرم به سایه طوبی فرو نمی آید
که نخل کشته من دست و تیغ قاتل شد ۹

به وصل منزل مقصود می رسد صائب
به نارسایی خود رهروی که قایل شد ۱۰