غزل ۳۸۵۳ - خوش است حس که در پرده حیا باشد

خوش است حس که در پرده حیا باشد
که بدنماست پریزاد خودنماباشد ۱

برهنگی نشود پرده شرافت ذات
چه نقص دارد اگر کعبه بی قبا باشد ۲

کلید صد در بسته است جنبش نفسش
لبی که خامش از اظهار مدعا باشد ۳

مروت است که در عهد آن لب میگون
فضای سینه من دشت کربلا باشد ۴

ازان فقیر تمنای مومیایی کن
که خود شکسته تر از نقش بوریا باشد ۵

زسایلان در مسجد نمی شود خالی
در کریم محال است بی گدا باشد ۶

کدورت است زگردون نصیب زنده دلان
که رزق شمع همین گردازآسیا باشد ۷

در بهشت نبندندبر رخش صائب
مرا کسی که به میخانه رهنما باشد ۸