غزل ۳۸۶۱ - ز چهره حال دل زار من عیان باشد

ز چهره حال دل زار من عیان باشد
که از شکستن دل رنگ ترجمان باشد ۱

ز عمر رفته مراآه حسرت است نصیب
که گرد لازم دنبال کاروان باشد ۲

ز عمر چشم اقامت مدار با قد خم
مبند دل خدنگی که در کمان باشد ۳

لبم ز شکوه خونین نمیشود رنگین
دهان زخم مرا تیغ اگر زبان باشد ۴

امین مخزن گوهر کنند بی سخنش
چو ماهی آن که درین بحر بی زبان باشد ۵

به هر کجا که نشینم خجل ز جای خودم
نظر به پایه من صدرآستان باشد ۶

ز کیسه تو کند خرج هر که محتاج است
کلید گنج تو در دست سایلان باشد ۷

بغیر خط که ز لعل لب تو سر زده است
که دیده آتش یاقوت را دخان باشد ۸

دمی که صرف به ذکر خدا شود صائب
هزار بار به از عمر جاودان باشد ۹