غزل ۳۸۸۵ - کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
توان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند ۱

چه چشمهای خمارین ولعل میگون است
که می توان ز تماشای او شراب رساند ۲

به مهره دل مومین من چه خواهد کرد
رخی که خانه آیینه را به آب رساند ۳

چگونه دست نشویم زذل که سبزه زنگ
در آبگینه من ریشه را به آب رساند ۴

به ناامیدی از امید کامیاب شدم
به آب خضر مرا موجه سراب رساند ۵

هزار حلقه زدم پیچ وتاب چون جوهر
چوتیغ تا به لبم چرخ یک دم آب رساند ۶

ز دست دامن پاکان رها مکن زنهار
که قرب گل سر شبنم به آفتاب رساند ۷

ز پیچ وتاب مکش سرکه رشته را صائب
به وصل گوهر شهوار پیچ وتاب رساند ۸