غزل ۳۸۸۶ - خط تو سلسله خود به مشک ناب رساند

خط تو سلسله خود به مشک ناب رساند
کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند ۱

چگونه شمع تجلی ز رشک نگدازد
رخ تو خانه آیینه را به آب رساند ۲

هلاک فیض سبکروحیم که از گلشن
به یک نفس سر شبنم به آفتاب رساند ۳

هزار کاسه پراز خون نوح بخت ضعیف
پی گذشتن من زورق حباب رساند ۴

بلندگشت زهر گوشه هایهوی سپند
دگر که دست به آن گوشه نقاب رساند ۵

همان به چشم تو از ذره کم عیارتریم
اگر چه شهرت مارا به آفتاب رساند ۶

عجب که مصرعی از پیش کلک او بجهد
چنین که صائب ما مشق انتخاب رساند ۷