غزل ۳۸۹۰ - اثر ز همت مستانه در شراب نماند

اثر ز همت مستانه در شراب نماند
فغان که در گهر شاهوارآب نماند ۱

زبس که شیرمراکرداین ستمگر خون
ز روزگار امیدم به انقلاب نماند ۲

منم که از دل خود نیست قسمتم ورنه
به دست کیست که فردی ازین کتاب نماند ۳

به دلنوازی ما بست روزگارکمر
کنون که هیچ اثر از دل خراب نماند ۴

زفیض پیر مغان ناامید چون باشم
که لعل در جگر سنگ بی شراب نماند ۵

نداشت چاشنی بوسه پیش ازین دشنام
ز اشک ما رگ تلخی درین گلاب نماند ۶

اگر نمی چکدم خون ز دل غفلت نیست
که نم ز تندی آتش درین کباب نماند ۷

که رو به وادی دنیا پرفریب نهاد
که در کشاکش ایام چون سراب نماند ۸

هزار شکر که جز دل درین جهان صائب
مرا امید گشایش به هیچ باب نماند ۹