هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به زیبایی‌های طبیعت و عشق می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند لاله، گل، شبنم، و زلف یار برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، مفاهیمی مانند عشق بی‌کنار، رنج عاشقان، و ارزش معنوی در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، درک متن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.

غزل ۳۸۹۷ - موحدان که به لیل ونهار ساخته اند

موحدان که به لیل ونهار ساخته اند
به یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند ۱

به اشک دل خوش ازان روی لاله رنگ کنند
به این گلاب ازان گلعذار ساخته اند ۲

ز لاله زار تجلی ستاره سوختگان
چو لاله با جگر داغدار ساخته اند ۳

گشاده اند جگرتشنگان دهان طمع
زبس عقیق ترا آبدار ساخته اند ۴

به وصل زلف ورخ او رسیدن آسان نیست
کلید گنج ز دندان مار ساخته اند ۵

به هیچ حیله به آغوش در نمی آیی
مگر ترا زنسیم بهار ساخته اند ۶

به رنگ شبنم گل برزمین نمی مانند
کسان که آینه را بی غبار ساخته اند ۷

توانگرند گروهی که خانه خود را
زعکس چهره خود زرنگار ساخته اند ۸

کمند همت ما نیست نارسا چون موج
محیط عشق ترا بی کنار ساخته اند ۹

چراغ زنده دلی را که چشم بد مرساد
نصیب صائب شب زنده دار ساخته اند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۸۹۶ - زخنده تو گره در دلی نمی ماند
گوهر بعدی:غزل ۳۸۹۸ - سبکروان به زمینی که پاگذاشته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.