غزل ۳۹۱۹ - چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسند

چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسند
به جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند ۱

ز ماه مصر به زندان چاه ساخته ای
اگر به هر دو جهان از خدا شوی خرسند ۲

مباد همچو سکندر درین تماشاگاه
به آبگینه ز آب بقا شوی خرسند ۳

سعادت ازلی بی حجاب می تابد
چرا به سایه بال هما شوی خرسند ۴

بهشت نسیه خود نقد می توانی کرد
ز خلد اگر به مقام رضا شوی خرسند ۵

ز هر شکست ترا شهپری دهند چوموج
اگر به حکم روان قضا شوی خرسند ۶

به آشنایی بیگانگان برآمده ای
تو آن نه ای که به یک آشنا شوی خرسند ۷

بلنددار نظر را مباد چون نرگس
ز چشم خود به همین پیش پا شوی خرسند ۸

ز شش جهت در روزی ترا گشاده شود
اگرزعشق به درد وبلا شوی خرسند ۹

به خواب ناز روی همچو چشم قربانی
اگر به خاطر بی مدعا شوی خرسند ۱۰

علم شوی به طراوت چو نرگس بیمار
به درد خویش اگر از دوا شوی خرسند ۱۱

ز فکر رزق پریشان نمی شوی صائب
اگر به پاره دل از غذاشوی خرسند ۱۲