غزل ۳۹۲۵ - بتان که خون شهیدان چو آب می نوشند

بتان که خون شهیدان چو آب می نوشند
کجا ز ساغرومینا شراب می نوشند ۱

چه تشنه اند به خون حجاب خوبانی
که باده شراب در اثنای خواب می نوشند ۲

ز خواب مستی آن چشمه ها یکی صد شد
به خواب تشنه لبان دایم آب می نوشند ۳

چه کشوری است محبت که خاکسارانش
ز کاسه سرگردون شراب می نوشند ۴

دل سیاه درونان نمیشودروشن
اگر می از قدح آفتاب می نوشند ۵

رسیده اند به سرچشمه رضاجمعی
که آب تلخ به جای گلاب می نوشند ۶

مسافران توکل به ساغر لب خشک
زلال خضر ز بحر سراب می نوشند ۷

مگر ز روز حسابند بیخبر صائب
جماعتی که می بی حساب می نوشند ۸