هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند نسیم، آفتاب، و شراب برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از تشبیهات و استعاره‌های زیبا برای توصیف حالات درونی خود بهره می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۳۹۲۷ - چو در پیاله رنجش می عتاب کند

چو در پیاله رنجش می عتاب کند
پیاله روترش از تلخی شراب کند ۱

نسیم بی ادب امروز تند می آید
مباد رخنه در آن غنچه نقاب کند ۲

رخش ز باده فروزان شدآفتاب کجاست
که بهر خرمن خود برق انتخاب کند ۳

ز سوزعشق رگ وریشه ام چنان گرم است
که برق راخس وخاشاک من کباب کند ۴

غبار خاطر من گربه گریه آمیزد
چه خاکها که نه در کاسه حباب کند ۵

فروغ عقل شود محو چون ستاره صبح
چوآفتاب قدح پای در رکاب کند ۶

بس است شوربرآمدزجان مخموران
تبسم تو نمک چند در شراب کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۹۲۶ - دلی که آتش روی تواش کباب کند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۲۸ - ز درد چهره محال است مرد زرد کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.