هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند نسیم، آفتاب، و شراب برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی استفاده میکند. شاعر از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۹۲۷ - چو در پیاله رنجش می عتاب کند
چو در پیاله رنجش می عتاب کند
پیاله روترش از تلخی شراب کند ۱
نسیم بی ادب امروز تند می آید
مباد رخنه در آن غنچه نقاب کند ۲
رخش ز باده فروزان شدآفتاب کجاست
که بهر خرمن خود برق انتخاب کند ۳
ز سوزعشق رگ وریشه ام چنان گرم است
که برق راخس وخاشاک من کباب کند ۴
غبار خاطر من گربه گریه آمیزد
چه خاکها که نه در کاسه حباب کند ۵
فروغ عقل شود محو چون ستاره صبح
چوآفتاب قدح پای در رکاب کند ۶
بس است شوربرآمدزجان مخموران
تبسم تو نمک چند در شراب کند ۷
پیاله روترش از تلخی شراب کند ۱
نسیم بی ادب امروز تند می آید
مباد رخنه در آن غنچه نقاب کند ۲
رخش ز باده فروزان شدآفتاب کجاست
که بهر خرمن خود برق انتخاب کند ۳
ز سوزعشق رگ وریشه ام چنان گرم است
که برق راخس وخاشاک من کباب کند ۴
غبار خاطر من گربه گریه آمیزد
چه خاکها که نه در کاسه حباب کند ۵
فروغ عقل شود محو چون ستاره صبح
چوآفتاب قدح پای در رکاب کند ۶
بس است شوربرآمدزجان مخموران
تبسم تو نمک چند در شراب کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۲۶ - دلی که آتش روی تواش کباب کند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۲۸ - ز درد چهره محال است مرد زرد کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.