هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به بیان احساسات و تفکرات شاعر دربارهی طبیعت، عشق، رحمت و هستی میپردازد. شاعر از عناصری مانند بهار، باغ، گل، آتش، زمین و ذره استفاده میکند تا مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی را انتقال دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، درک آن را برای سنین پایینتر دشوار میسازد.
غزل ۳۹۳۹ - بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند
بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند
به تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند ۱
گل پیاده اوسرورا خجل دارد
اگر سوار شود در میان زین چه کند ۲
اگر نه فکر عقیق دهان او باشد
کسی علاج جگرهای آتشین چه کند ۳
چه مرده اید که رحمت به ما چه خواهد کرد
جز این لطف کند یار نازنین چه کند ۴
ز وصف ذره بودبی نیاز پرتومهر
سخن بلند چو افتاد آفرین چه کند ۵
یکی است نسبت برق فنا به آهن و موم
حصار عافیت خودکس آهنین چه کند ۶
خیالش از دل تنگم چه می کشد صائب
به تنگنای صدف گوهر ثمین چه کند ۷
به تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند ۱
گل پیاده اوسرورا خجل دارد
اگر سوار شود در میان زین چه کند ۲
اگر نه فکر عقیق دهان او باشد
کسی علاج جگرهای آتشین چه کند ۳
چه مرده اید که رحمت به ما چه خواهد کرد
جز این لطف کند یار نازنین چه کند ۴
ز وصف ذره بودبی نیاز پرتومهر
سخن بلند چو افتاد آفرین چه کند ۵
یکی است نسبت برق فنا به آهن و موم
حصار عافیت خودکس آهنین چه کند ۶
خیالش از دل تنگم چه می کشد صائب
به تنگنای صدف گوهر ثمین چه کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۳۸ - سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۴۰ - اگر به قامت رعنای او نظاره کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.