هوش مصنوعی: این متن شعری است که به وحدت در عین کثرت، عشق و رنج‌های آن، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که با وجود تفاوت‌های ظاهری، همه چیز در نهایت به یک حقیقت واحد بازمی‌گردد. همچنین، از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند و گاه دردناک یاد می‌شود که دیوانگانش را به مبارزه با سرنوشت وا می‌دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و عشق ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل داشته باشد.

غزل ۳۹۴۸ - ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند
تو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند ۱

در آفتاب قیامت چه رویها سازند
جماعتی که چو گل پای تا به سر رنگند ۲

به داغ چاره دیوانگان عشق مکن
که این پلنگ وشان با ستاره در جنگند ۳

چو آب مردم روشندل از تنک رویی
به جام وشیشه وسنگ وسفال یکرنگند ۴

سپهر کوزه سربسته ای است در خم او
ازان شراب که مستان عشق گلرنگند ۵

مپرس سوختگان را ز سختی ایام
که آرمیده چو تخم شراره در سنگند ۶

از آن گروه طلب چون شکر حلاوت عیش
که در شکنجه ایام از دل تنگند ۷

مبین به دست نگارین نازک اندامان
که در فشردن دل سخت آهنین چگند ۸

کدام آینه صائب مرا تواند دید
کز آب گوهر من نه سپهر در زنگند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۹۴۷ - مرا همیشه دل از وصل یار می شکند
گوهر بعدی:غزل ۳۹۴۹ - ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.