غزل ۳۹۵۷ - ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود
نیازمندی ما را رواج خواهد بود ۱

به دردمندی من عاشقی نخواهی یافت
ترا به عاشق اگر احتیاج خواهد بود ۲

لب عقیق تو گراین چنین شود شاداب
هزارتشنه جگر را علاج خواهد بود ۳

کلاه گوشه عجزی که بشکنی اینجا
چوسربرآوردی از خاک تاج خواهد بود ۴

اگر به آب تو آمیخته است منت خشک
به کام تشنه لبان چون زجاج خواهد بود ۵

شدم خراب که ایمن شوم ندانستم
که گنج بهر خراج احتیاج خواهد بود ۶

درین جهان چو ندارد رواج این زر قلب
در آن جهان چه سخن را رواج خواهد بود ۷

ز رنگ وبوی جهان صاف کن چو شبنم دل
که سنگ راه تواین امتزاج خواهد بود ۸

ز زال دهر چومردان کناره کن صائب
اگر به حور ترا ازدواج خواهدبود ۹