غزل ۳۹۶۶ - به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

به گریه نقطه خال تو از نظر نرود
که داغ لاله به خونابه جگر نرود ۱

ز چاه خوبی یوسف نمی شودخس پوش
به بند حسن گلوسوز از شکر نرود ۲

چه سود دولت دنیا خسیس طبعان را
که حرص از آتش سوزان به تاج زر نرود ۳

ز دل به باده روشن نمی رود غم عشق
به آفتاب کلف از رخ قمر نرود ۴

تمام روی زمین بی نزاع وجنگ وجدل
ازان کس است که از حد خود بدر نرود ۵

که می برد خبر کشتن مرا بیرون
ز محفلی که ز دلبستگی خبر نرود ۶

به زیر برگ خزیده است میوه ام جایی
کز آفتاب رگ خامی از ثمر نرود ۷

به خاص وعام بزرگانه می دهد پهلو
چرا به پای خم می کسی به سرنرود ۸

تسلی دل صائب به وصل ممکن نیست
که تلخکامی بادام از شکر نرود ۹