هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به مضامینی مانند عشق، رنج، بخشش، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از عفو الهی، رنج عشق، و بیثباتی زیباییهای دنیوی سخن میگوید و تأکید میکند که تنها با تحمل رنج میتوان به حقیقت رسید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به رنج و فلسفهی زندگی، برای درک بهتر به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد.
غزل ۳۹۷۶ - غبار معصیت از عفو پایمال شود
غبار معصیت از عفو پایمال شود
چو سیل واصل دریا شود زلال شود ۱
درین بساط که نعمت ز هم نمی گسلد
ادای شکر کسی می کندکه لال شود ۲
چو شمع خودسرخودمی خورم ز غیرت عشق
چرا به گردن او خون من وبال شود ۳
دلی چو نافه پر از خون گرم می باید
کجا به خرقه پشمین کس اهل حال شود ۴
مباش غره به خوبی که دور چون برگشت
به یک دوهفته مه چارده هلال شود ۵
سبکروان به فتادن ز پای ننشینند
شکست شهپر موج شکسته بال شود ۶
جدا ازان لب میگون اگر شراب خورم
حباب در قدحم عقده ملال شود ۷
غبار خاطرآن تیغ می شود صائب
اگر چوآب گهرخون من زلال شود ۸
چو سیل واصل دریا شود زلال شود ۱
درین بساط که نعمت ز هم نمی گسلد
ادای شکر کسی می کندکه لال شود ۲
چو شمع خودسرخودمی خورم ز غیرت عشق
چرا به گردن او خون من وبال شود ۳
دلی چو نافه پر از خون گرم می باید
کجا به خرقه پشمین کس اهل حال شود ۴
مباش غره به خوبی که دور چون برگشت
به یک دوهفته مه چارده هلال شود ۵
سبکروان به فتادن ز پای ننشینند
شکست شهپر موج شکسته بال شود ۶
جدا ازان لب میگون اگر شراب خورم
حباب در قدحم عقده ملال شود ۷
غبار خاطرآن تیغ می شود صائب
اگر چوآب گهرخون من زلال شود ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
گوهر بعدی:غزل ۳۹۷۷ - گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
