غزل ۳۹۹۸ - مرا تعجب ازان پر حجاب می آید

مرا تعجب ازان پر حجاب می آید
که در خیال چسان بی نقاب می آید ۱

ز نوشخند تو زهر عتاب می بارد
ز حرف تلخ تو کار شراب می آید ۲

ز روی گرم تو دلها چنان ملایم شد
که زخم آینه بر هم چو آب می آید ۳

ز نغمه مستی می می کنند مخموران
درین چمن ز هوا کار آب می آید ۴

قدم شمرده نهد حسن در قلمرو خط
چو عاملی که به پای حساب می آید ۵

مگر ز توبه پشیمان شد آن بهار امید
که رنگ رفته به روی شراب می آید ۶

به بر چگونه کشم آن میان نازک را
که در خیال به صد پیچ وتاب می آید ۷

مگر ز صبح بنا گوش یار نور گرفت
که بوی یاسمن از ماهتاب می آید ۸

حریف عشق نگردیده پرده ناموس
کجا نهفتن بحر از حباب می آید ۹

ز خط یار نظر بستن اختیاری نیست
که از مطالعه بی خواست خواب می آید ۱۰

جز این که گرد برآرد ز هستیم صائب
دگر چه زین دل پر اضطراب می آید ۱۱