غزل ۴۰۰۴ - ز دل خیال میانش بدر نمی آید

ز دل خیال میانش بدر نمی آید
ز لفظ معنی پیچیده بر نمی آید ۱

نظر ز عارض او برنمی توانم داشت
بهشت اگر چه مرا در نظرنمی آید ۲

پیام لطف تو با عاشق اختیاری نیست
گرفتگی ز نسیم سحر نمی آید ۳

به باددستی طوفان چه می کند لنگر
شکیب با دل خودکام برنمی آید ۴

شرر به آتش سوزنده بازگشت نمود
حضور خاطر ما از سفر نمی آید ۵

ز آبگینه او بر دلم غباری نیست
که عاشقی ز پریشان نظر نمی آید ۶

سبوی باده دل تنگ در جهان نگذاشت
ز دست بسته مگو کار برنمی آید ۷

دلم دونیم شد از دیدنش که می گوید
که کار تیغ ز موی کمر نمی آید ۸

چرا ز بیم کنار از کنار می گذری
ترا که موی میان در نظر نمی آید ۹

ازین چه سود که دریاست در گره او را
چو دفع تشنه لبی از گهر نمی آید ۱۰

ز شرم خنده او استخوان صبح گداخت
شکر به حسن گلوسوز برنمی آید ۱۱

که بر چراغ دل من زد آستین صائب
که بوی سوختگی از جگر نمی آید ۱۲