غزل ۴۰۱۶ - زبان شکوه به خشم زمانه افزاید

زبان شکوه به خشم زمانه افزاید
که خس به آتش سوزان زبانه افزاید ۱

مکن ز چرخ شکایت که توسن بد رگ
لگد به کجروی از تازیانه افزاید ۲

چنین که حرص فلک می افزاید از پیری
به رزق ما چه امیدست دانه افزاید ۳

رسیده است ترا خواب بیخودی جایی
که آگهی ز شراب شبانه افزاید ۴

کند پیاله خون خوردن تو چرخ وسیع
به قدر آنچه ترا باغ وخانه افزاید ۵

اگر ز خواب شکایت به روزگار برم
به رغم من به فسون وفسانه افزاید ۶

ز شکر شکوه مزن پیش چرخ دم صائب
که آن بهانه طلب بر بهانه افزاید ۷