غزل ۴۰۱۸ - دل گرفته کی از لاله زار بگشاید

دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
ز دستهای نگارین چه کار بگشاید ۱

فغان که شاهد گل را بهار کم فرصت
امان نداد که از پانگار بگشاید ۲

دل پر آبله من به خاک وخون غلطد
گره ز آبله هر که خار بگشاید ۳

جهان فروزی ماه وستاره چندان است
که مهر پرده صبح از عذار بگشاید ۴

چنین که دایره راتنگ کرده است سپهر
عجب که غنچه ز باد بهار بگشاید ۵

به هیچ چیز جهان دل نمی نهد صائب
اگر کسی نظر اعتبار بگشاید ۶