غزل ۴۰۱۹ - دل از مشاهده لاله زار نگشاید

دل از مشاهده لاله زار نگشاید
ز دستهای حنابسته کارنگشاید ۱

گره ز غنچه پیکان زنگ بسته ما
به تر زبانی خون شکار نگشاید ۲

ز خون زیاده شود رنگ غنچه پیکان
دل غمین ز می خوشگوار نگشاید ۳

ز اختیار جهان عقده ای است در دل من
که جز به گریه بی اختیار نگشاید ۴

طلسم هستی خود ناشکسته چون مردان
ترا به روی دل این نه حصار نگشاید ۵

ز آه ما نشود نرم دل کواکب را
که دود آب ز چشم شرار نگشاید ۶

بساز با دل پربار خود گر آزادی
که هیچ کس ز دل سرو بار نگشاید ۷

خوش آن صدف که گر از تشنگی کباب شود
دهان خویش به ابر بهار نگشاید ۸

شکایت گره دل به روزگار مبر
که هیچ کس به جز از کردگار نگشاید ۹

اگر چه ذره سزاوار مهر تابان نیست
نمی شود که ز پرتو کنار نگشاید ۱۰

مجوی خاطر جمع از جهان ناامنی
که تیغ را زکمر کوهسار نگشاید ۱۱

ز تنگنای جهان کی گشاده می گردد
دلی که در بر و آغوش یار نگشاید ۱۲

زمین وچرخ بغیر از غبار و دودی نیست
خوش آن که چشم به دود وغبار نگشاید ۱۳

مراست از دل مغرور غنچه ای صائب
که در به روی نسیم بهار نگشاید ۱۴