هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از تصاویر و استعارههای مختلفی مانند دیوانه، طفل یتیم، مکتوب خشک، موج سراب، و زلف تابدار استفاده میکند تا احساساتی مانند تنهایی، گمگشتگی، و انتظار را بیان کند. شاعر از طبیعت و عناصر آن برای انتقال مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی بهره میگیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۰۴۷ - دیوانه را به دامن صحرا که می برد
دیوانه را به دامن صحرا که می برد
طفل یتیم را به تماشا که می برد ۱
مکتوب خشک سلسله پای قاصدست
موج سراب را سوی دریا که می برد ۲
راه نسیم نیست در آن زلف تابدار
از بیدلان پیام به دلها که می برد ۳
جایی که زلف حلقه بیرون در بود
نام دل شکسته ما را که می برد ۴
طفل یتیم را به تماشا که می برد ۱
مکتوب خشک سلسله پای قاصدست
موج سراب را سوی دریا که می برد ۲
راه نسیم نیست در آن زلف تابدار
از بیدلان پیام به دلها که می برد ۳
جایی که زلف حلقه بیرون در بود
نام دل شکسته ما را که می برد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۴۶ - عشاق را خرام تو از خویش می برد
گوهر بعدی:غزل ۴۰۴۸ - هشیار را به مجلس مستان که می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
