خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از تصاویر و استعارههای مختلفی مانند دیوانه، طفل یتیم، مکتوب خشک، موج سراب، و زلف تابدار استفاده میکند تا احساساتی مانند تنهایی، گمگشتگی، و انتظار را بیان کند. شاعر از طبیعت و عناصر آن برای انتقال مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی بهره میگیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۰۴۷ - دیوانه را به دامن صحرا که می برد
دیوانه را به دامن صحرا که می برد
طفل یتیم را به تماشا که می برد ۱
مکتوب خشک سلسله پای قاصدست
موج سراب را سوی دریا که می برد ۲
راه نسیم نیست در آن زلف تابدار
از بیدلان پیام به دلها که می برد ۳
جایی که زلف حلقه بیرون در بود
نام دل شکسته ما را که می برد ۴
طفل یتیم را به تماشا که می برد ۱
مکتوب خشک سلسله پای قاصدست
موج سراب را سوی دریا که می برد ۲
راه نسیم نیست در آن زلف تابدار
از بیدلان پیام به دلها که می برد ۳
جایی که زلف حلقه بیرون در بود
نام دل شکسته ما را که می برد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۴۶ - عشاق را خرام تو از خویش می برد
گوهر بعدی:غزل ۴۰۴۸ - هشیار را به مجلس مستان که می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
