هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر طبیعت مانند قطره، دریا، موج، نخل و ابر، به بیان احساسات عمیق انسانی مانند ناامیدی، غم، بی‌توجهی و ستم می‌پردازد. شاعر از عناصر طبیعی برای نشان دادن دردهای درونی و ناکامی‌های عاطفی استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

غزل ۴۰۶۴ - خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد
آواره خویش را به هوای گهر نکرد ۱

موجی ازین محیط سیه کاسه برنخاست
کز جلوه فریب مرا تشنه ترنکرد ۲

مانند نخل موم نهال امید ما
در مغز خاک ریشه به ذوق ثمر نکرد ۳

شد همچو تخم سوخته در خاک ناپدید
دلمرده ای که تربیت بال وپر نکرد ۴

بر آب تلخ بحر کجا سایه افکند
ابری که التفات به آب گهر نکرد ۵

دلها ز داغ ماتم پروانه آب شد
آن شمع آستین خود از گریه ترنکرد ۶

دریا ز لطف پرده چشم حباب شد
آن سنگدل نگاه به آهل نظر نکرد ۷

با آن که نونیاز ستم بود خط او
ملک دلی نماند که زیر وزبر نکرد ۸

صائب بساز از رخ او بانگاه دور
با آفتاب دست کسی در کمر نکرد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد
گوهر بعدی:غزل ۴۰۶۵ - دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.