هوش مصنوعی:
این متن شعری از صائب تبریزی است که به موضوعاتی مانند عقلانیت، عرفان، تقدیر، رضایت و ناامیدی از دنیا میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تمثیلهای مختلف، به بیان محدودیتهای انسان در برابر عظمت الهی و ناتوانی در رسیدن به کمال مطلق میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و تمثیلها نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.
غزل ۴۰۷۶ - عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد
عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد
از موج آب مرده به دریا کجا رسد ۱
در وادیی که خضر در او موج می زند
ما ایستاده ایم که بانگ درا رسد ۲
در زاهدان سماع سرایت نمی کند
شاخ بریده را چه مدد از صبا رسد ۳
در ترک خواهش است اگر هست دولتی
نعمت فزون به مردم بی اشتها رسد ۴
پیچد به دست وپای مگس دام عنکبوت
زور فلک به مردم بی دست وپارسد ۵
در پیری از سعادت دنیا چه فایده
آخر به استخوان چه ز بال هما رسد ۶
چشم صفا ندارم ازین تیره خاکدان
یعقوب را چه روشنی از توتیا رسد ۷
صائب ز چشم او طمع مردمی خطاست
بیمار چون به درد دل خلق وا رسد ۸
از موج آب مرده به دریا کجا رسد ۱
در وادیی که خضر در او موج می زند
ما ایستاده ایم که بانگ درا رسد ۲
در زاهدان سماع سرایت نمی کند
شاخ بریده را چه مدد از صبا رسد ۳
در ترک خواهش است اگر هست دولتی
نعمت فزون به مردم بی اشتها رسد ۴
پیچد به دست وپای مگس دام عنکبوت
زور فلک به مردم بی دست وپارسد ۵
در پیری از سعادت دنیا چه فایده
آخر به استخوان چه ز بال هما رسد ۶
چشم صفا ندارم ازین تیره خاکدان
یعقوب را چه روشنی از توتیا رسد ۷
صائب ز چشم او طمع مردمی خطاست
بیمار چون به درد دل خلق وا رسد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۷۵ - لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد
گوهر بعدی:غزل ۴۰۷۷ - زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
