هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی درباره عشق و وحدت در کوی عشق سخن میگوید. در اینجا عشق مرزی بین مومن و کافر نمیشناسد و مانند آینه، خوب و بد را یکسان میبیند. همچنین، اشارهای به ناتوانی انسان در برابر عشق و شوق دارد و اینکه اهل دل مانند غنچه، خود را با زر نمیآرایند. در نهایت، شعر به زیباییهای عشق و نقشهای دلکش در چمن زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۱۲۹ - در کوی عشق بر رخ کس در نبسته اند
در کوی عشق بر رخ کس در نبسته اند
این در به روی مومن وکافر نبسته اند ۱
در پله صفای نظر خوب وبد یکی است
بر هیچ روی آینه را در نبسته اند ۲
خود بین نمی شود نرود خشک لب به خاک
این سد همین به روی سکندر نبسته اند ۳
با آتشین نفس چه کند مهر خاموشی
هرگز به موم روزن مجمر نبسته اند ۴
از اهل دل چگونه شمارند غنچه را
هرگز چو اهل دل به گره زر نبسته اند ۵
در خاک اهل شوق همان در کشاکشند
مانند خواب نقش به بستر نبسته اند ۶
صائب درین چمن که پراز نقش دلکش است
نقشی ز خط یار نکوتر نبسته اند ۷
این در به روی مومن وکافر نبسته اند ۱
در پله صفای نظر خوب وبد یکی است
بر هیچ روی آینه را در نبسته اند ۲
خود بین نمی شود نرود خشک لب به خاک
این سد همین به روی سکندر نبسته اند ۳
با آتشین نفس چه کند مهر خاموشی
هرگز به موم روزن مجمر نبسته اند ۴
از اهل دل چگونه شمارند غنچه را
هرگز چو اهل دل به گره زر نبسته اند ۵
در خاک اهل شوق همان در کشاکشند
مانند خواب نقش به بستر نبسته اند ۶
صائب درین چمن که پراز نقش دلکش است
نقشی ز خط یار نکوتر نبسته اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۲۸ - مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند
گوهر بعدی:غزل ۴۱۳۰ - روی ترا به آتش دلها برشته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
