غزل ۴۱۳۱ - مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند

مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند
خون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند ۱

گردیده است آب دل رهروان عشق
تا از پل شکسته امکان گذشته اند ۲

فردای باز خواست چه آسوده خاطرند
امروز آن کسان که ز سامان گذشته اند ۳

از صدر تا رسند بزرگان به آستان
از عالم آستانه نشینان گذشته اند ۴

پروانه حلاوت افکار صائبند
آن طوطیان که از شکرستان گذشته اند ۵