غزل ۴۱۸۳ - مخمور را نگاه توسرشار می کند

مخمور را نگاه توسرشار می کند
بد مست را عتاب تو هشیارمی کند ۱

آیینه را که مست شکر خواب حیرت است
مژگان شوخ چشم تو بیدارمی کند ۲

خال تو هر زمان به دلی می کند قرار
این نقطه بین که دور چوپرگار می کند ۳

هر عزلتی مقدمه کثرتی بود
یوسف ز چاه روی به بازار می کند ۴

دل می خورد ز حرف سبک خون خویش را
این شاخ را شکوفه گرانبار می کند ۵

از بس که دید آینه من ندیدنی
جوهر بدل به سبزه زنگار می کند ۶

خورشید هرکجاکه دچار تو می شود
از انفعال روی به دیوار می کند ۷

شستند گرد پنبه حلاج رابه خون
زاهد همان عمارت دستار می کند ۸

حیرت مرا ز هر دو جهان بی نیاز کرد
این خواب کار دولت بیدار می کند ۹

بلبل ز ناله فاخته از گفتگوی ماند
صائب همان حدیث تو تکرار می کند ۱۰