هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند عشق، درد، جدایی، وصف طبیعت و مفاهیم عرفانی میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبا مانند ریزش شیشه، بهشت، و ماهتاب برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، به مفاهیمی مانند ایمان، رعایت اندازه در زندگی، و شهرت اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات آن نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی برای درک بهتر دارد.
غزل ۴۲۰۲ - ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند
ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند
در هرپیاله زخم مرا تازه می کند ۱
از صحبت آن که خاطر جمع است مطلبش
سی پاره را به تفرقه شیرازه می کند ۲
رخسار چون بهشت تو در هر نظاره ای
ایمان من به خلد برین تازه می کند ۳
امشب کراست عزم تماشای ماهتاب
کز هاله مه تهیه خمیازه می کند ۴
آن روی چون گل است ز گلگونه بی نیاز
مشاطه خون عبث به دل غازه می کند ۵
مستان برون ز عالم اندازه رفته اند
ساقی همان رعایت اندازه می کند ۶
چون ابر حاصلش ز کرم شهرت است وبس
صائب کسی که جود به آوازه می کند ۷
در هرپیاله زخم مرا تازه می کند ۱
از صحبت آن که خاطر جمع است مطلبش
سی پاره را به تفرقه شیرازه می کند ۲
رخسار چون بهشت تو در هر نظاره ای
ایمان من به خلد برین تازه می کند ۳
امشب کراست عزم تماشای ماهتاب
کز هاله مه تهیه خمیازه می کند ۴
آن روی چون گل است ز گلگونه بی نیاز
مشاطه خون عبث به دل غازه می کند ۵
مستان برون ز عالم اندازه رفته اند
ساقی همان رعایت اندازه می کند ۶
چون ابر حاصلش ز کرم شهرت است وبس
صائب کسی که جود به آوازه می کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۲۰۱ - با طفل آنچه جنبش گهواره می کند
گوهر بعدی:غزل ۴۲۰۳ - دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
