غزل ۴۲۰۱ - با طفل آنچه جنبش گهواره می کند

با طفل آنچه جنبش گهواره می کند
بیطاقتی به این دل آواره می کند ۱

ای عشق غافلی که جدا از حضور تو
آسودگی چه بامن بیچاره می کند ۲

از زخم خار نیست غمی تازه روی را
گل نوشخند با دل صد پاره می کند ۳

دل ساده کن ز نقش که نظاره کتاب
خاک سیه به کاسه نظاره می کند ۴

آرام زیر چرخ مجو کاین طمع ترا
از شهربند عافیت آواره می کند ۵

دندانه گشت ودردل سخت تو ره نیافت
آهی که رخنه در جگر خاره می کند ۶

سیر شرر به سوخته صائب نکرده است
با مردم آنچه گردش سیاره می کند ۷