غزل ۴۲۰۳ - دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند

دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند
آیینه را رخ تو پریخانه می کند ۱

دل می خورد غم من ومن می خورم غمش
دیوانه غمگساری دیوانه می کند ۲

آزادگان به مشورت دل کنند کار
این عقده کار سبحه صد دانه می کند ۳

ای زلف یار سخت پریشان ودرهمی
دست بریده که ترا شانه می کند ۴

سیلی که خو به گردکدورت گرفته است
در بحر یاد گوشه ویرانه می کند ۵

غافل ز بیقراری عشاق نیست حسن
فانوس پرده داری پروانه می کند ۶

یاران تلاش تازگی لفظ می کنند
صائب تلاش معنی بیگانه می کند ۷