غزل ۴۲۱۴ - شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند
کز شش جهت نگشت صدای کمان بلند ۱

افکند دور ناله ز آتش سپند را
زنهار چون سپند نسازی فغان بلند ۲

همت بلند دار که آسیب کم رسد
آن را که چون عقاب بود آشیان بلند ۳

زان پیشتر که کعبه شود بوسه گاه خلق
گلبانگ بوسه بود ازان آستان بلند ۴

ابرو کشیده ومژه شوخ ونگه رسا
ناوک بلند ودست بلندوکمان بلند ۵

یکباره بستن در انصاف خوب نیست
دیوار باغ را مکن ای باغبان بلند ۶

لاف کرم نتیجه پستی همت است
از دست کوته است که باشد زبان بلند ۷

امروز نیست داغ جنون پرده سوز عقل
پیوسته بود آتش این کاروان بلند ۸

چون لاله داغدار شد پرده های گوش
هر جا شود ز خامه صائب فغان بلند ۹