غزل ۴۲۳۶ - دولت ز دستگیری مردم بپابود

دولت ز دستگیری مردم بپابود
فانوس این چراغ ز دست دعابود ۱

چون غنچه هست اگر دل جمعی درین چمن
در گلشن همیشه بهار رضا بود ۲

دستی که شد بریده ز دامان اختیار
دایم چو بهله در کمر مدعا بود ۳

از بیقراری تو جهان است بیقرار
شوریده نیست عالم اگر دل بجا بود ۴

از راست کردن نفسی می رود به باد
هر سر که چون حباب اسیر هوا بود ۵

انصاف نیست بار شدن بر شکستگان
پهلوی خشک خویش مرا بوریا بود ۶

هر دل که نیست یاد خدا در حریم او
سرگشته تر ز کشتی بی ناخدابود ۷

تیغ کج است پیش سیه دل حدیث راست
فرعون را به چشم عصااژدها بود ۸

صائب بود ز سایه سریع الزوال تر
پرواز دولتی که به بال هما بود ۹