هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از شجاعت، بخشش و رحمت سخن می‌گوید. او از دشمنان و شرایط سخت یاد می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که دوباره به سوی رحمت و بخشش حرکت کند. همچنین، شاعر از عشق و خدمت به دیگران صحبت می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که تلاش کند و از حالت پژمردگی خارج شود. در پایان، شاعر به شمس‌الدین تبریزی اشاره می‌کند و از او به عنوان منشأ رشد و پرورش خود یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

غزل ۳۰۲۱ - شیردلا، صد هزار شیردلی کرده‌یی

شیردِلا، صد هزار شیردلی کرده‌یی
در کَرَم از آفتاب نیز سَبَق بُرده‌یی ۱

چَشمْ بِبَند و بِکُن بارِ دِگَر رَحمَتی
بِشْکَن سوگند را، گَر به خدا خورده‌یی ۲

بِنْگَر کین دُشمنان، دست زَنان گشته‌اند
چون که دَرین خشم و جَنگ، پایِ خود اَفْشُرده‌یی ۳

مَیْلِ تو با کیست جان، تا بِشَوَم خاکِ او؟
چاکر آن کَس شَوَم، کِش به کَس اِشْمُرده‌یی ۴

ای تَن، آخِر بِجُنب، بر خود و جَهْدی بِکُن
جَهْدْ مُبارک بُوَد، از چه تو پَژمُرده‌یی؟ ۵

خیز، بُرو پیشِ دوست، رویْ بِنِه بر زمین
کِی صَنَمِ چون شِکَر، از چه بیازُرده‌یی؟ ۶

خواجهٔ جان، شَمسِ دین، مَفْخَرِ تَبریزیان
این سَرَم از نَخْلِ توست، زان که تو پَروَرده‌یی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۰۲۰ - پیش‌تر آ پیش‌تر، چند ازین ره زنی؟
گوهر بعدی:غزل ۳۰۲۲ - گفت مرا آن طبیب رو، ترشی خورده‌یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.