غزل ۴۲۵۲ - یک شب نمی رود که دل از جا نمی رود

یک شب نمی رود که دل از جا نمی رود
آهم به سیر عالم بالا نمی رود ۱

جایی نمی روی که دل بدگمان من
تا بازگشتن تو به صد جا نمی رود ۲

آب حیات آتش افسرده، دامن است
مجنون عبث به دامن صحرا نمی رود ۳

ای اشک شوخ چشم، به رفتن شتاب چیست
یوسف چنین ز پیش زلیخا نمی رود ۴

از دل نبرد تلخی زهر فراق، وصل
زنگ از سرشت شیشه به صهبا نمی رود ۵

کی می روم به عالم هوشیاری از جنون
کز کیسه ام هزار تماشا نمی رود ۶

ما را مبر به کعبه که مستان عشق را
جز پای خم به جای دگر پا نمی رود ۷

زان روی آتشین که دو عالم کباب اوست
دود از کدام خانه به بالا نمی رود ۸

صائب اگر به سایه طوبی وطن کنم
از پیش چشم آن قد رعنا نمی رود ۹