غزل ۴۲۵۳ - رفتی و خط و خال تو از دل نمی رود

رفتی و خط و خال تو از دل نمی رود
این نقش دلنشین ز مقابل نمی رود ۱

گرد کدورت از دل بیرحم گلرخان
بی بال وپر فشانی بسمل نمی رود ۲

یک سو گذار شرم که بی روی گرم شمع
پروانه بی حجاب به محفل نمی رود ۳

افسردگان چو سنگ نشانند خرج راه
پای به خواب رفته به منزل نمی رود ۴

دل را بهم شکن که ازین بحر پرخطر
تا نشکند سفینه به ساحل نمی رود ۵

تا غوطه در عرق نزند جبهه کریم
گرد خجالت از رخ سایل نمی رود ۶

بی پیچ وتاب نیست غبارم چو گردباد
از مرگ خار خار تو از دل نمی رود ۷

از پا شکستگان چراغ است تیرگی
زنگ کدورت از دل عاقل نمی رود ۸

از دور باش وحشت مجنون دور گرد
صائب به طوف بادیه محمل نمی رود ۹