غزل ۴۲۵۵ - طغیان نفس بیش به وقت غنا شود

طغیان نفس بیش به وقت غنا شود
مار ضعیف بر سر گنج اژدها شود ۱

از بوی پیرهن گذرد آستین فشان
از دست هر که دامن فرصت رها شود ۲

چون تیر راست، گرد هدف می کند طواف
از بار درد قامت هر کس دو تا شود ۳

ساز سیاه، دیدن همکار سینه را
آیینه چون به آب رسد بی صفا شود ۴

از شبنم غریب اقامت مدار چشم
در گلشنی که بوی گل از گل جدا شود ۵

آن غنچه ای که بود بر او تنگ لامکان
در تنگنای چرخ چه مقدار وا شود ۶

صائب گره گشاده نمی گردد از گره
محتاج را چه عقده ز محتاج وا شود ۷