غزل ۴۲۶۳ - از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود
کی از هجوم ذره پریشان نظر شود ۱

جایی که هفت پرده حجاب نظر نشد
کی آسمان حجاب دل دیده ور شود ۲

رنگش ز آفتاب قیامت نمی پرد
رخسار هر که لعل به خون جگر شود ۳

ته جرعه ای ز جسم گرانجان او بجاست
آن را که از محیط کف پای تر شود ۴

طالع نگر که دیده من در حریم وصل
از شرم عشق حلقه بیرون در شود ۵

هر خار بی گلی گل بی خار می شود
در راه سالکی که ز خود بیخبرشود ۶

هر برگ سبز دامن پر سنگ می شود
روزی که نخل طالع ما بارور شود ۷

چندان که خط زیاده دهد گوشمال حسن
صائب امیدواری من بیشتر شود ۸