غزل ۴۲۶۸ - خلوت ز گفتگوی دو تن انجمن شود

خلوت ز گفتگوی دو تن انجمن شود
از خامشی هزار زبان یک سخن شود ۱

در دیده ای که سرمه وحدت کشید عشق
داغ پلنگ، چشم غزال ختن شود ۲

چون خار پشت می گزدش گوی آفتاب
دستی که آشنا به ترنج ذقن شود ۳

در گلشنی که لب به شکر خنده واکنی
هر برگ سبز، طوطی شکرشکن شود ۴

روی گشاده بر سر حرف آورد مرا
طوطی اگر ز آینه شیرین سخن شود ۵

تا دل نمی برم ز کسی، دل نمی دهم
صیاد من نخست گرفتار من شود ۶

نالد همان ز دوری گل عندلیب ما
چون طوطیان اگر پروبالش چمن شود ۷

از خجلت عقیق لبت اختر سهیل
یک قطره خون گرم به چشم یمن شود ۸

خاکم اگر به دیده زند خصم بدگهر
گرد یتیمی گهر پاک من شود ۹

برخاستن شده است فرامش سپند را
صائب چگونه دور ازین انجمن شود ۱۰