غزل ۴۲۸۹ - بی روی دل گره ز زبان وا نمی شود

بی روی دل گره ز زبان وا نمی شود
طوطی ز پشت آینه گویانمی شود ۱

چندان که گرد محمل لیلی است در نظر
مجنون غبار خاطر صحرا نمی شود ۲

زاهد چگونه از سر فردوس بگذرد
کودک حریف ذوق تماشا نمی شود ۳

دیوانگی است چاره دل چون گرفته شد
این قفل از کلید دگر وا نمی شود ۴

زنجیر کرد جذبه خاشاک برق را
افسون عجز ماست که گیرا نمی شود ۵

دل صاف ساز، معنی باریک را ببین
ماه نو از غبار هویدانمی شود ۶

غافل مشو ز گوشه ابروی التفات
سی شب هلال عید هویدا نمی شود ۷

داری اگر طمع که شوی پادشاه وقت
این بی گدایی در دلها نمی شود ۸

از زهدان خشک، رسایی طمع مدار
سیل ضعیف واصل دریا نمی شود ۹

چون گوشه ای نگیرد از ابنای روزگار
صائب حریف مردم دنیا نمی شود ۱۰