غزل ۴۲۹۲ - دل ساده در قلمرو صورت نمی شود

دل ساده در قلمرو صورت نمی شود
تا نقش هست آینه خلوت نمی شود ۱

یوسف شد از گواه لباسی عزیزتر
تهمت حریف دامن عصمت نمی شود ۲

ابر تنک نهان نکند آفتاب را
در دل نهفته داغ محبت نمی شود ۳

افسردگی ز هرکه به داغ جنون نرفت
سرگرم از آفتاب قیامت نمی شود ۴

با چشم روشن آینه زنگ بسته ای است
تا آدمی ز اهل بصیرت نمی شود ۵

از ریگ تشنگی نبرد سیل نوبهار
چشم حریص سیر ز نعمت نمی شود ۶

آه ندامتی است که خون می چکد ازو
از عمر آنچه صرف عبادت نمی شود ۷

گوهر فشاند گرد یتیمی ز روی خویش
دل خالی از غبار کدورت نمی شود ۸

هر کس که چون گهر ز صدف گوشه ای گرفت
خاشاک چارموجه کسرت نمی شود ۹

صائب نمی رود به فسون کجروی ز مار
هموار بد گهر به نصیحت نمی شود ۱۰