غزل ۴۳۰۳ - برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد
نبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد ۱

آرام رابه خواب نبیند، به مرگ هم
طفلی که از خروش من از خواب می جهد ۲

پهلو ز بوریای قناعت تهی مکن
برق از سحاب بستر سنجاب می جهد ۳

بازآکز انتظار تو هر شب هزار بار
چشم امیدواریم از خواب می جهد ۴

صائب رضا به حادثه آسمان بده
این خار کی ز آفت سیلاب می جهد ۵