غزل ۴۳۰۴ - عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد
طوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد ۱

در زیر تیغ هر که سری باز کرده است
مشکل که تن به سایه بال هما دهد ۲

یک عمر در فراق تو خون خورده ایم ما
یک روز وصل داد دل ما کجا دهد ۳

از بوسه آنچه می دهی ای سنگدل به من
حاشا که هیچ سفله به دست گدا دهد ۴

در عهد ما که قحط نسیم مروت است
جز آه کیست خانه دل ما را صفا دهد ۵

چون دانه هر که سر بدر آرد ز جیب خاک
باید که تن به گردش نه آسیا دهد ۶

چون گل بساط پهن نمودن ز سادگی است
در گلشنی که غنچه صدای درا دهد ۷

ترک اراده کن سبکبار می شود
آهن چو تن به جذبه آهن ربا دهد ۸

با فقر خوش برآی که این لذت آفرین
شیرینی شکر به نی بوریا دهد ۹

کام نهنگ وشیر بود مهد راحتش
آزاده ای که تن به مقام رضا دهد ۱۰

صائب ز دست وپا بگذر در طریق عشق
تا بال وپر ترا عوض دست وپا دهد ۱۱