هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند هوس، غفلت، بازگشت ناپذیری زمان و ارزش آزادی می‌پردازد. شاعر از طریق تصاویر شعری مانند آیینه، آب رفته، مرغ قفس و گرگ نفس، به انتقاد از رفتارهای ناپسند و غفلت از ارزش‌های واقعی زندگی اشاره می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق و انتزاعی موجود در شعر، مانند نقد غفلت و هوس، نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری از زندگی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.

غزل ۴۳۰۵ - در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

در دل کسی که راه هوا وهوس دهد
آیینه را به دست پریشان نفس دهد ۱

تاوان عمر رفته ز گردون توان گرفت
گر آب رفته ریگ روان بازپس دهد ۲

غافل ز حال گوشه نشینان کجا شود
آن کس که آب ودانه به مرغ قفس دهد ۳

از غفلت است ریشه دواندن به مغز خاک
در گلشنی که غنچه صدای جرس دهد ۴

ای غیر، عرض داغ به روشندلان مده
کاین قلب اگر به کور دهی باز پس دهد ۵

از جسم نیست ذوق سفر جان خسته را
چون مرغ پر شکسته که تن در قفس دهد ۶

صائب کشیده دار سگ نفس را عنان
این گرگ را برای چه عاقل مرس دهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۳۰۴ - عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۰۶ - گل داده هرزه نالی چمن دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.