هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند هوس، غفلت، بازگشت ناپذیری زمان و ارزش آزادی میپردازد. شاعر از طریق تصاویر شعری مانند آیینه، آب رفته، مرغ قفس و گرگ نفس، به انتقاد از رفتارهای ناپسند و غفلت از ارزشهای واقعی زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق و انتزاعی موجود در شعر، مانند نقد غفلت و هوس، نیاز به درک و تجربهی بیشتری از زندگی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۴۳۰۵ - در دل کسی که راه هوا وهوس دهد
در دل کسی که راه هوا وهوس دهد
آیینه را به دست پریشان نفس دهد ۱
تاوان عمر رفته ز گردون توان گرفت
گر آب رفته ریگ روان بازپس دهد ۲
غافل ز حال گوشه نشینان کجا شود
آن کس که آب ودانه به مرغ قفس دهد ۳
از غفلت است ریشه دواندن به مغز خاک
در گلشنی که غنچه صدای جرس دهد ۴
ای غیر، عرض داغ به روشندلان مده
کاین قلب اگر به کور دهی باز پس دهد ۵
از جسم نیست ذوق سفر جان خسته را
چون مرغ پر شکسته که تن در قفس دهد ۶
صائب کشیده دار سگ نفس را عنان
این گرگ را برای چه عاقل مرس دهد ۷
آیینه را به دست پریشان نفس دهد ۱
تاوان عمر رفته ز گردون توان گرفت
گر آب رفته ریگ روان بازپس دهد ۲
غافل ز حال گوشه نشینان کجا شود
آن کس که آب ودانه به مرغ قفس دهد ۳
از غفلت است ریشه دواندن به مغز خاک
در گلشنی که غنچه صدای جرس دهد ۴
ای غیر، عرض داغ به روشندلان مده
کاین قلب اگر به کور دهی باز پس دهد ۵
از جسم نیست ذوق سفر جان خسته را
چون مرغ پر شکسته که تن در قفس دهد ۶
صائب کشیده دار سگ نفس را عنان
این گرگ را برای چه عاقل مرس دهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۰۴ - عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۰۶ - گل داده هرزه نالی چمن دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.