هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، چمن، دریا و شبنم، به بیان مفاهیم عشق، رنج و زیباییهای زندگی میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت برای انتقال احساسات عمیق و تجربیات انسانی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۴۳۰۶ - گل داده هرزه نالی چمن دهد
گل داده هرزه نالی چمن دهد
گوش گران سزای لب پر سخن دهد ۱
برگ خزان رسیده شمارد سهیل را
لعلش که گوشمال عقیق یمن دهد ۲
دریا شهید عشق ترا شستشو نداد
شبنم چه داد لاله خونین کفن دهد ۳
آتش غلط نکرد که کار سپند ساخت
تا کی به ناله دردسر انجمن دهد ۴
نگذارم آفتاب برد شبنمی ز باغ
گر بلبل اختیار گلستان به من دهد ۵
یک داغ چون کند به دل لخت لخت ما
یک شمع چو فروغ به صد انجمن دهد ۶
صائب به ذوق این غزل تازه، عندلیب
صد بوسه رونما، ز گل ویاسمن دهد ۷
گوش گران سزای لب پر سخن دهد ۱
برگ خزان رسیده شمارد سهیل را
لعلش که گوشمال عقیق یمن دهد ۲
دریا شهید عشق ترا شستشو نداد
شبنم چه داد لاله خونین کفن دهد ۳
آتش غلط نکرد که کار سپند ساخت
تا کی به ناله دردسر انجمن دهد ۴
نگذارم آفتاب برد شبنمی ز باغ
گر بلبل اختیار گلستان به من دهد ۵
یک داغ چون کند به دل لخت لخت ما
یک شمع چو فروغ به صد انجمن دهد ۶
صائب به ذوق این غزل تازه، عندلیب
صد بوسه رونما، ز گل ویاسمن دهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۰۵ - در دل کسی که راه هوا وهوس دهد
گوهر بعدی:غزل ۴۳۰۷ - شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
