غزل ۴۳۲۲ - با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

با عشق انتقام توان ز آسمان کشید
نتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید ۱

دیگر چه لازم است که مشق جنون کند
دیوانه ای که خط به سواد جهان کشید ۲

با خامشی بساز که تلخی نمی کشد
این شهد را کسی که به کام وزبان کشید ۳

دیوان عاشقان به قیامت نمی کشد
خط انتقام ما ز رخ دلستان کشید ۴

گرد کدورتی که ز اغیار داشتم
دیوار در میان من ودلستان کشید ۵

شد کند از ملایمت من زبان خصم
دندان مار را به نمد می توان کشید ۶

صائب بغیر گوشه دل نیست در جهان
امروز گوشه ای که نفس می توان کشید ۷