غزل ۴۳۲۳ - بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

بر یاد عشق بار هوس می توان کشید
بر بوی گل درشتی خس می توان کشید ۱

در تنگنای خاک همین گوشه دل است
امروز گوشه ای که نفس می توان کشید ۲

رفتم به راه عشق به امید بازگشت
پنداشتم که پای به پس می توان کشید ۳

ساقی کند مسلسل اگر دور جام را
خوش حلقه ها به گوش عسس می توان کشید ۴

صیاد عشق اگر نگشاید در قفس
خود را ز بال خود به قفس می توان کشید ۵

گر عشق کو تهی نکند خط باطلی
بر دفتر هوا و هوس می توان کشید ۶

بی چشم زخم سایه تیغ شهادت است
جایی که زیر آب نفس می توان کشید ۷

گر صادق است تشنگی عشق در جگر
بحر محیط را به نفس می توان کشید ۸

مطلق عنان کند سفر آب موج را
در می کجا عنان هوس می توان کشید ۹

صائب دماغ جاذبه گر نیست نارسا
بوی گل از شکاف قفس می توان کشید ۱۰